ನಿಲ್ದಾಣ

ಅವರಿವರು
ಬರುವುದೂ-ಹೋಗುವುದೂ
ಉಚ್ವಾಸ-ನಿಶ್ವಾಸದಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿದೆ
ಬಂದವರು ಹೋಗಲೇಬೇಕೆನ್ನುವ
ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮ
ತಲತಲಾಂತರದಿಂದಲೂ ತಪ್ಪಲೇ ಇಲ್ಲಾ

ಬಂದವರು
ಹೋಗುವುದು ಶತಸಿದ್ಧವೆಂದು
ಅರಿತ ಮನಸಿಗೆ
ಬಯಸಿದ್ದನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಸಂಕೋಚ
ಪಡೆಯಲೇಬೇಕು
ಎನ್ನುವ ಹಂಬಲವೇ ಇಲ್ಲದಿರೆ
ಬರಲಾರದೇ ಇರುವುದರೆಡೆಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲಾ

ನಿಂತಲ್ಲೇ
ಅತಳ-ಸುತಳ-ಪಾತಾಳ ಲೋಕವ
ಸುತ್ತಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ಮನಕೆ
ಆಶ್ರವಿತ್ತು
ಬರುವುದು-ಹೋಗುವುದರ ನಡುವೆ
ಸ್ಥಾಯಿ ನಿಂತಿರುವ ತನುವಿಗೆ
ಸಂಭ್ರಮವೂ ಇಲ್ಲಾ, ಸೂತಕವೂ ಇಲ್ಲಾ

ಆದರೂ....
ಬಂದು-ಹೋಗುವವರೆಡೆಗೆ ಗಮನವಿತ್ತು
ಸುಖ, ನೆಮ್ಮದಿ, ನೋವು, ವಿರಹ ಏನೇನೋ
ಭಾವಗಳ ಧರಿಸಿ ಸರಿದ
ಮುಖಗಳು ಭಿತ್ತಿಯ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ
ಅಚ್ಚೊತ್ತಿರುವುದು ಅಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲಾ
ನೆನಪಿನಂಗಳದಿ ಅರಳಿರುವ ಹೂವುಗಳ
ಬಣ್ಣವೂ ಬಾಡಿಲ್ಲ
ಮುಖಗಳೋ ಮುಖವಾಡಗಳೋ ಅರಿವಿಗೂ ಬಂದಿಲ್ಲಾ.....

ಸೇತುವೆ

ಯಾರೋ ಬಂದರು

ಇನ್ಯಾರೋ ದಾಟಿ ಹೋದರು

ಅಸಂಖ್ಯ ಜೀವಿಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು,

ಚರಾಚರಗಳನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವಾ 

ವಾಹನಗಳ

ಅಲೆದಾಟಕ್ಕೆ ನಲುಗಿ

ಶಿಥಿಲಗೊಂಡಿದೆ ಎನ್ನ ಮನ

ಆದರೂ

ಎರಡು ದಡಗಳ

ಜೋಡಿಸುವ ಹಂಬಲ ತಣಿದಿಲ್ಲ

ಹರವಿಕೊಂಡಿರುವ

ಎನ್ನ ಆಸರೆಗೆ ಒರಗಿ

ಶುಕ-ಪಿಕ ಗಿಣಿ-ಗೊವಂಕಗಳ

ನೀನಾದಲಿ

ಪಿಸುಮಾತಿನಲಿ

ಪ್ರೇಮವನುಲಿದು ಒಲಿದು

ಒಂದಾದ ಜೀವಿಗಳ ನನೆದು

ಬಲಗೊಳ್ಳುತಿದೆ 

ಜೋಡಿಸುವ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿಯೇ 

ಇರುವ ಹಂಬಲ

ಆದರೂ.....

ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆದು ಬಂದು

ಎನ್ನೆದೆಯ ಅಂಗಳದಿ ನಿಂದು

ಅಗೋಚರ ಸಂಬಂಧಗಳ ಸದ್ದಾಗದಂತೆ

ಮುರಿದು

ವಿರುದ್ಧ ದಿಸೆಗಳಿಗೆ ನಡೆಯುವಾ

ಜೀವಿಗಳ ನೆನೆದು

ಮನಸು ಆದ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ

ಜೀವನದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವುಗಳನ್ನು

ಅರಿಯಲಾರದೇ

ಕಣಿವೆಯೊಳಗೆ ಕೊನೆಗಾಣಿಸಿದ

ಜೀವಗಳ ನೆನೆದು ತಲ್ಲಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಗರಿಕೆ ಚಿಗುರುವಲ್ಲಿಯೇ

ಬೇಸಿಗೆಯಲಿ

ಬಿರುಕು ಮೂಡಿಸುವ ಭೂಮಿ

ವಸಂತ ಋತುವಿನಲಿ

ಮತ್ತೆ

ಹಸಿರು ಹೊದ್ದು ಮೆರೆಯುವಂತೆ

ನಾನೂ

ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳ ನಡುವೆ

ಚಲಿಸುವ ಜೀವಿಗಳ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು 

ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ

ಜೀವ-ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸೇತುವೆಯಾಗಿ

ತಲ್ಲಣ

ಈಗೀಗ !!!
ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ
ಫಲಕ ಕಳಚಿಬಿದ್ದು ನಿಂತಿರುವ
ಕಂಬದಂತಹ ಜನರು.....
ಮುಖವೂ ಇಲ್ಲ
ಮುಖವಾಡವೂ ಇಲ್ಲಾ
ಅವರಿವರ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಬಾಲಿಶತನದಿ
ಸ್ವಂತಿಕೆಯ ಫಲಕ ಕಳಚಿ
ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ದರ್ಶನವೂ ಇಲ್ಲಾ
ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಗೋ.......ವಿಂದ
ತಂಬಾಕು, ಕಡ್ಡಿಪುಡಿ, ಗುಟ್ಕಾ ತಿಂದು
ಅಲ್ಲಿ-ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಕರಿಸಿ ಉಗಿಯುವಂತೆ
ಬಾಯಿಚಪಲಕೆ
ಘಟಾನುಘಟಿಗಳ ಉದ್ಘೋಶಿಸುವ ಇವರು
ಧರ್ಮದ ಆಫೀಮು ಸೇವಿಸಿದ
ಧರ್ಮಾಂಧರಿಗಿಂತ
ಘಾತಕರು, ಜಗದೋದ್ಧಾರದ ಸೋಗಿನಲಿ ನಲಿಯುವ
ಸ್ವಯಂಘೋಷಿತ ದೇವಮಾನವರು
ಅವರಿವರನ್ನು ತೆಗಳುತ್ತಾ
ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ
ರಾರಾಜಿಸುವ ಹಮ್ಮೀರರು
ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆ ಚೆಲ್ಲುವದಿಲ್ಲವೇ
ತುಂಬಿದಕೊಡ
ತೃಷೆ ತಣಿಯಲು ಬಯಸುವ ಜೀವಗಳ
ಕಾಯುತ್ತ ಮೂಲೆಯಲಿ
ಮೌನಗೀತೆ ಹಾಡುತ್ತಿತ್ತು......

ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೇ.....

ಶರದೃತುವಿನ

ತಣ್ಣಗಿನ ಮುಂಜಾವು
ಉದ್ಯಾನವನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ
ಥರಗುಟ್ಟುವ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ
ನಿಂತಿರುವ ಹೊಂಗೆಯ ಮರ
ವಾಯುವಿಹಾರಕ್ಕೆ
ಬಂದವರ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ
ಚರಚರನೆ ಸದ್ದು ಮಾಡಿ ಕರಗುತ್ತಿರುವ
ಹಣ್ಣೆಲೆಗಳು
ವಸಂತನೊಡನಾಟದಲಿ
ಅರಳಿ, ಹೊರಳಿ
ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಪಿಸುಮಾತು, ನರಳಿಕೆಗಳ
ಸಾಕ್ಷಿ
ನಿರ್ದಯವಾಗಿ ತುಳಿದು ಸಾಗುತ್ತಿರುವ
ಪಾದಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ
ನಿಧಾನವಾಗಿ
ಮಣ್ಣಿನೊಳಗೊಂದಾಗುತ್ತಿವೆ
ಮರವೋ
ಮೂಕವೇದನೆಯನ್ನನುಭವಿಸುತ್ತಾ
ವೇಷ ಕಳಚಿದ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಂತೆ
ಬರುವ ವಸಂತನಿಗಾಗಿ
ಮತ್ತೆ ಮೆರೆಯುವ ಪಾತ್ರಕಾಗಿ
ಸಜ್ಜುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ
ಗೋಧೂಳಿ ಸಮಯದಿ
ಬೋಳು ಹೊಂಗೆಯ ಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ
ಲಲ್ಲೆಗರೆಯುವ ಪ್ರೇಮಿಗಳೂ
ವಿಷಾದಗಳ ಕಳಚಿ, ವಿಸ್ಮಯಗಳ ಪೋಣಿಸುತಾ
ಪಿಸುಮಾತಿನಲಿ
ತುಂಟ ನೋಟದಲಿ, ಮಂದಸ್ಮಿತವರಳಿಸಿ
ಬಣ್ಣ-ಬಣ್ಣದ ಕನಸು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾರೆ
ಅವರಿಗೋ
ಋತುಮಾನಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲಾ....