ನನಗನಿಸಿದ್ದು

ತೆರೆಯ ಮರೆಯಲ್ಲಿ 

ಮೆರೆದಾಡುತ್ತಿರುವ ನೂರು ಭಾವಗಳು
ಅಂತರಂಗದಲಿ
ಹಾರಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಣ್ಣ-ಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು

ಎಲ್ಲಿ ಬಳಿಯಲಿ ಎದೆಯ ಬಣ್ಣ
ಎಲ್ಲಿ ಎರಚಲಿ ಕನಸುಗಳ ಬೀಜ
ಎಲ್ಲಿ ದಹಿಸಲಿ ಕಷ್ಟ-ನೋವು-ಸಂಕಟಗಳ
ಕಳೇಬರವ

ಎತ್ತ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದರೂ
ಕಾಣುವುದೆಲ್ಲ ಬಂಜರು
ಕನಸು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯಲಾರದ
ಸಂಕಟಗಳ ಕಳೇಬರ ದಹಿಸಲಾರದ
ರಣಭೂಮಿಯೇ ಎಲ್ಲಾ

ಇಳಿಸಲಾರದೆ ಹೊರೆಯ
ಹೊತ್ತು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಗೊತ್ತು ಗುರಿಯಿಲ್ಲದೆಡೆಗೆ
ಬದುಕು ಜಟಕಾ ಬಂಡಿ
ವಿಧಿಯಾದರ ಸಾಹೇಬ......

ಕನವರಿಕೆ.....

ಕನಸುಗಳ ವ್ಯವಹಾರ
ನನಗೆ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಬಂದಿದ್ದು
ಮಣ್ಣಿನ ಮನೆಯ 
ತೊಲೆಗಳ ಕೆಳಗೆ, ನಾಗೊಂದಿಯ ಮೇಲೆ
ಸಾಲು-ಸಾಲಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ
ದೇವರು ದಿಂಡರು, ಮಹಾತ್ಮರ ಫೋಟೋಗಳು
ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ
ರಮ್ಯ-ರಮಣೀಯ ರೋಮಾಂಚಕ
ನೀತಿಕಥೆಗಳು, ಪುರಾಣ-ಭಾಗವತ
ಕಾಗಕ್ಕ-ಗುಬ್ಬಕ್ಕನ ಕಥೆಗಳು
ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ
ಹಸಿಗೋಡೆಯಂಥಹ ನನ್ನ ಅಂತಃಪಟಲದ ಮೇಲೆ
ಅಚ್ಹೊತ್ತಿದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾ
ಕಂಡು ಕಾಣದ
ನಾಳೆಗಳ ಕನಸು ಬಿತ್ತಿದರು.....

ನಂತರ ನೋಡಿ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು
ಬರೀ ವ್ಯವಹಾರ-ವ್ಯಾಪಾರ
ದೊಡ್ಡೋನಾದಮೇಲೆ
ನೀನು ಹಿಂಗಾಗಬೇಕು, ಹಂಗಾಗಬೇಕು
ಹೆಂಗೆಂಗೋ ಆಗಬೇಕು
ನನ್ನತನವೆಂಬುದರ ಬೆಲೆ ತೆತ್ತು
ಕನಸುಗಳ ಕೊಂಡು
ಮಸ್ತಕದ ಮಾಡಿಗೆ ತುರುಕಿದ್ದೇ-ತುರುಕಿದ್ದು
ಅವರು ಮಾರಿದರೋ, ನಾನೇ ಕೊಂಡುಕೊಂಡೆನೋ
ಇಂದಿಗೂ ಅರಿವಾಗದು......

ಈ ಕನಸುಗಳ ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥರಿಗೆ
ಮಾನವೀಯತೆ, ಸಂಸ್ಕಾರ, ಪ್ರೀತಿ
ಇಂಥಾದ್ದೆಲ್ಲಾ ಅಲರ್ಜಿಯಿರಬೇಕು
ಅಂಥಾ ಸರಕು
ಅವರೆಂದಿಗೂ ಮಾರಲಿಲ್ಲ
ನಾನು ಅಷ್ಟೇ
ಅಂತಹುದನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು
ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲಾ.....

ಕೊನೆಗೂ
ಏನೇನೋ ಆಗಲು ಹೋಗಿ, ಏನೋ ಆಗಿಬಿಟ್ಟೆ
ಇಂದಿಗೂ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯಾಗಿರುವ
ಕೆಲವು ಕನಸುಗಳು ಕೊಳೆತು ನಾರುತ್ತಿವೆ
ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ, ಬಟವಾಡೆ ಮಾಡಲು
ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಯಾಚಿಸುತ್ತವೆ
ನಾನೋ ಕನಸುಗಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ
ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಜಿಪುಣ-ಕೃಪಣ
ನನ್ನತನವ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೊಂಡಿರುವ
ಸರಕು ಹಾಗೆ ಬಿಡಲಾದೀತೇ
ಕೊಳೆಯಲಿ ನಾನು ಎನ್ನುವ ಮುಖವಾಡ ಕಳಚುವವರೆಗೆ......

ಸಖೀ ಗೀತ

ಇದು ಕವಿತೆಯಲ್ಲಾ
ಅವಳ
ಇರುವಿಕೆಯ ಗೈರುಹಾಜರಿಗೆ 
ಸಾಕ್ಷಿ ಮಾತ್ರ

ಪ್ರೇಮದನುಭಾವದಲಿ
ತನ್ಮಯವಾಗಿ ತನ್ನಿರವನ್ನೇ ಮರೆತು
ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವಾ ಕವಿ
ವಿರಹದಾ ಬೇಗುದಿಯಲಿ ಮೈಮರೆತು
ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳೆಲ್ಲಾ
"ಪಲ್ಲವಿ"ಯಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗಿ
"ಚರಣ"ಗಳು
ಪ್ರೇಮಿಯ ಶರಣಾಗತಿಯ ಸೂಚಿಸುವುದು
ಅವಳ ಗೈರುಹಾಜರಿಗೆ
ಸಾಕ್ಷಿ ಮಾತ್ರ

ಅದೋ ನೋಡಿ
ಅರುಣೋದಯಡಿ ಅರಳಿದಾ ಮಲ್ಲಿಗೆ
ಆ ದೇವನ ಪೂಜೆಗೂ ಸಲ್ಲದೆ
ಅವಳ ಮುಡಿಗೂ ಏರದೆ
ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಬಾಡಿ ಉದುರಿ
ಧರಾಶಾಹಿಯಾಗಿರುವುದು
ಅವಳ ಗೈರುಹಾಜರಿಗೆ
ಸಾಕ್ಷಿ ಮಾತ್ರ

ಏಕಾಂತದಲಿ, ಜನಜಂಗುಳಿಯಲಿ
ಅವಳ ನೆನಪುಗಳ ದಾಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ, ನಲುಗಿ
ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಮೊಗದಲಿ ಮಂದಹಾಸ ಬೀರಿ
ಮರುಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ
ವ್ಯಗ್ರನಾಗಿ ಹುಬ್ಬುಗಳ ಗಂಟಿಕ್ಕಿ
ಅನ್ಯಮನಸ್ಕತೆಯಿಂದಾ
ತನ್ನಿರವನ್ನೇ ಮರೆತು ಮೈಮರೆತು
ಶೂನ್ಯದಲಿ ಅವಳ ಪ್ರತಿರೂಪ ಕಾಣುವುದು
ಅವಳ ಗೈರುಹಾಜರಿಗೆ
ಸಾಕ್ಷಿ ಮಾತ್ರ

ವಕ್ರೀಭವನ

ಏನು ನೋಡಿದ್ರೂ
ಕಾಣಿಸಿರುವದಕ್ಕಿಂತ
ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೇ ಬೇರೆ
ಅದಕ್ಕೇ
ಯಾಕೋ-ಏನೋ
ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೂ
ಸಮಾಗಮವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲಾ

ಶರಧಿಯ
ಆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ
ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯ
ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ 
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕಂಡರೆ
ಅದೇ ದೃಶ್ಯ 
ದಿನವೆಲ್ಲ ದುಡಿದ ದಿನಕರ
ದಣಿವಾರಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಭ್ಯಂಗಕ್ಕಾಗಿ
ನೀರಿಗಿಳಿದಂತೆಯೂ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಭಾವ ಮೊಳೆಯುತ್ತದೆ...........

ಅದು ಯಾಕೆ
ಸೂತಕದ ಮನೆಯ ದುಃಖ
ನಮಗೆ ತಟ್ಟುವದಿಲ್ಲಾ
ನಾನು ಹೇಳುವುದು ವಕ್ರೀಭವನವೇ ಕಾರಣ
ಏಕೆಂದರೇ.....
ಅವರ ನೋವು
ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲಾ

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ
ಹಾದಿ-ಬೀದಿ ಅಲೆದು
ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ
ಹಲವರ ಕೈಗುಣವ ಸವಿದು
ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ತೇಗುವ 
ಭಿಕ್ಷುಕನ ಹಸಿವು
ಪಂಚತಾರಾ ಹೋಟೆಲುಗಳ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳ
ಸವಿದರೂ
ಸ್ವಾದವನರಿಯದ ನಮ್ಮ 
ಹಸಿವಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವುದೇ ಇಲ್ಲಾ
ಮತ್ತದೇ ಕಾರಣ
ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಕೋನ
ಹಾಗೂ ವಕ್ರೀಭವನ..............