ಸಖೀ ಗೀತ

ಸಖೀ.....
ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಜೆ

ಪಡುವಣದಿ
ದಾಪುಗಾಲು ಇಡುತ್ತಿರುವ
ಭಾಸ್ಕರ
ದೂರದಿಗಂತದಾಚೆ
ಶರಧಿ ಭೂಮಿಯ ಸಂಗಮದಿ
ಮಿಲನದ ಕಲರವ

ರವಿತೇಜನ ರಭಸಕೆ
ಅಲೆಗಳ ನಲಿದಾಟ
ಭುಗಿಲೆದ್ದ ನೆನಪುಗಳು
ಎದೆಯಾಳದಿಂದ ಹೊಮ್ಮಿ
ನೀಲಾಕಾಶದಿ ಚಿಮ್ಮಿ
ಇರುಳಿನಲಿ ಬೆಳಗುವುದು
ತಾರೆಗಳ ರಂಗೋಲಿ

ನಿನ್ನ ಒಡನಾಟದ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣ
ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದೆ ಎನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲಿ
ಹಿತವಾದ ನೋವು
ಹೃದಯದಲಿ ಬಾಧಿಸಿದೆ
ನೀನಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ನೆಪಮಾತ್ರವಾಗಿ
ಅನುಕ್ಷಣವೂ ನಲಿಯುವೆ
ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ.... :)

ಸಖೀ ಗೀತ

ಸಖೀ

ಒಡಲಾಳದಲ್ಲಿ
ಏನೋ ತಳಮಳ
ಭಾವ ತರಂಗಗಳ
ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ
ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದರೆ
ಆಳಕ್ಕಿಳಿದಂತೆ
ಪಾತಾಳ ದರ್ಶನ
ರಸಾತಳದಾಚೆಗೂ
ಕಾಣುವುದು
ನಿನ್ನದೇ ಪ್ರತಿರೂಪ

ಸುನಾಮಿ ಅಬ್ಬರವ
ಅವಿತಿಟ್ಟುಕೊಂಡು
ಬಿಮ್ಮು ತೋರಿಸುವ
ಶಾಂತ ಸಾಗರದ
ಮುಖವಾಡ
ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ತುಮುಲ
ಭುಗಿಲೇಳುವ ಸಮಯ
ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಲಿ
ದಿಗಂತದಾಚೆ ಮೂಡುವುದು
ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ

ತೀರದಾಚೆ ನಿಂತು
ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯುವ
ನಿನ್ನ ಪರಿಯು
ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ನದಿಯಲಿ
ಸೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಜಿಗಿದು
ನಿನ್ನ ಸೇರುವ ಹಂಬಲ
ಗುರಿಯೊಂದೇ ಮಿಲನ
ಗಮಿಸುವ ದಾರಿಯತ್ತ
ಇಲ್ಲವೆನ್ನ ಗಮನ....

ಕವಿತೆ

ಅವಳು ಅನುಕ್ಷಣವೂ ಕಾಡುತ್ತಾಳೆ
ಅರುಣೋದಯದ ಸೊಬಗಿನಲ್ಲಿ
ಅದೇ ತಾನೆ
ಅರಳಿರುವ ಹೂವಿನ ಸೊಬಗಿನಲ್ಲಿ
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ
ಸೆಳೆಯುವ ಪರಿಮಳದಲ್ಲಿ

ಅವಳು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ
ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಓಡುವ
ದುಡಿಯುವ ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ
ದಿನವಿಡೀ ದುಡಿದು ಜೀವಾಮೃತವನರಸುವ
ಕುಡುಕರ ದಾಹದ ಕಂಗಳಲಿ

ಅವಳು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ
ಹಸಿವಿನ ಪಾತ್ರೆ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುವ
ನಿರ್ಗತಿಕ ಭಿಕ್ಷುಕರ ನೋಟದಲ್ಲಿ
ಅಜೀರ್ಣವಾಗುವಷ್ಟು ತಿಂದು
ಅರಗಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಜನರ ಪರಿಶ್ರಮದಲ್ಲಿ

ಅವಳು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ
ಪ್ರೇಮಿಯನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ
ಕಂಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ
ಸುಂದರಿಯರ ಮುಡಿಯನೇರಲು
ಕಾದಿರುವ ಹೂಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ

ಅವಳು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ
ಭ್ರೂಣವನು ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುವ
ಗರ್ಭಿಣಿಯ ಪ್ರಸವ ವೇದನೆಯಂತೆ
ಮನದಲ್ಲೇ ಮುಲುಕುತ್ತ
ಭಾವನೆಗಳ ಸೋಸಿ ಪದಗಳ ಮೂಸೆಗೆ
ಇಳಿಯುವ ಕವಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ.....

ಸಖೀಗೀತ

ಸಖೀ....
ಒಂದು ಮುಗುಳ್ನಗೆಯ
ಮುನ್ನುಡಿಯಿಂದ
ಪಿಸುಮಾತು ಆಡುತ್ತಾ
ಮಾತಿಗೊಂದು ಮಾತು
ನಡುವೆ ಹುಸಿಮುನಿಸು, ಕೋಪ
ಕೀಟಲೆ ಮಾಡುತ್ತ
ಸುತ್ತಲೂ ಚುಕ್ಕೆಗಳನಿಟ್ಟು
ನಿನ್ನಿಷ್ಟದಂತೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳ ಜೋಡಿಸಿ
ರೇಖೆಗಳನೆಳೆಯುತ್ತಾ
ಮನಸವನ್ನು ಆವರಿಸಿ
ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಇಳಿದಾಗಲೇ
ಅರಿವಾಗಿದ್ದು ನನಗೆ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ರಂಗೋಲಿ
ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಂತೆ
ನನ್ನ ಬದುಕೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿ
ಸುತ್ತುವರೆದಿದೆ ಎಂದು...


ನೀನಿಟ್ಟ ಚುಕ್ಕಿಗಳ
ಮೋಡಿಯಲಿ ಮೈಮರೆತು
ನಿನ್ನಿಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಲೆದೂಗುತ್ತಾ
ನಿನ್ನ ರಂಗೋಲಿಯ
ಲಕ್ಷ್ಮಣ ರೇಖೆಯನು ದಾಟಲಾರದೇ
ನನ್ನತನವನೆಲ್ಲಾ ಮರೆತು
ನಿನ್ನಲಿ ನಾನೇ ಕಳೆದುಹೋದರೂ
ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲವೆನಗೆ

ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮದ ನೋವು
ಹಿತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ
ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿರುವ
ಪಾರತಂತ್ರ್ಯವೇ ಸಮ್ಮತಿ
ಈ ಮನಕೆ....